Laatste dag

Ween, terug naar huis! (niet dat ik het zo erg zal vinden om terug in mijn eigen bed te slapen) Maar ik moet toegeven dat ik London toch zal missen. De bedrijvigheid van de stad, het typische klimaat, elk weekend iets nieuws ontdekken en gewoon een ongelofelijke keuze hebben aan activiteiten en eten. En het werk natuurlijk ook (of de mensen toch). Maar ja, aan alle mooie liedjes komt een einde.

Vandaag had ik niets meer te doen voor Sennep dus heb ik Lies nog wat geholpen met wat persoonlijke projectjes. Wat ik nog vergeten te vermelden ben deze week is dat we onze 2de banner voor onze SBP gisteren hebben afgeleverd. Misschien komt er nog een vervolg aan het contract.

En daarmee komt aan deze blog een einde. Het waren twee leuke en interessante maanden en het afscheid valt mij zwaar. Wat de toekomst zal brengen weet ik nog niet, maar deze ervaring ben ik in ieder geval al rijker. Ik wil iedereen die mijn blog heeft gevolgd en ons hier heeft bezocht ten volle bedanken, en deze wijze woorden achterlaten.

 

“One day at a time–this is enough. Do not look back and grieve over the past for it is gone; and do not be troubled about the future, for it has not yet come. Live in the present, and make it so beautiful it will be worth remembering.”